C.R. (Ciana) Kokos

Niet praten over de wijk,
maar luisteren en doen!

Mijn naam is Ciana Kokos. Ik ben 20 jaar en studeer Technische Bestuurskunde aan de TU Delft. Vier jaar geleden, op mijn zestiende, begon ik vol enthousiasme in de wijkraad van Schiebroek. Sindsdien heb ik mij voluit ingezet om signalen uit de buurt om te zetten in acties.
Niet praten over de wijk, maar luisteren naar de wijk.

De afgelopen jaren heb ik ervaren hoe belangrijk het is dat bewoners zich gehoord voelen. Daarom stel ik mij opnieuw kandidaat: om ook de komende vier jaar met energie en betrokkenheid te blijven inzetten voor Schiebroek.

Een fijne en veilige buitenruimte

Een fijne leefomgeving maak je samen – en daar blijf ik mij hard voor maken.

Toegankelijke activiteiten voor jong en oud

Een sterke wijk leeft. Daarom wil ik meer toegankelijke en verbindende
activiteiten in Schiebroek stimuleren. Programmering die mensen samenbrengt, nieuwe initiatieven ondersteunt en ervoor zorgt dat iedereen mee kan doen.

laat 18 maart je stem horen!

Jongeren en hun ideeën worden in de politiek nog te weinig gezien en gehoord. Als we geen gebruik maken van ons stem en kies recht worden we ook nooit gehoord. Het gat tussen de Coolsingel en Schiebroek is groot. Maar de intentie van het stadsbestuur is er om de wijken serieus te nemen. Ik wil ervoor gaan zorgen dat al onze ideeën voor deze wijk passen bij stedelijke agenda en niet andersom.
Kies daarom op 18 maart! Ik ga er dan voor zorgen dat heel Schiebroek haar stem kan laten horen!

Europees Jeugd Parlement

Ik heb via de debatclub bij mij op school. Melanchthon Schiebroek, de kans gekregen om mee te doen aan een regionale ronde van het Europees Jeugd parlement in Zeist. Dit is een evenement dat 2 dagen duurde. De eerste Dag was teambuilding en academisch voorbereiden voor de dag er na. De tweede dag was General Assemblee dit houdt een beetje in dat je je plan zou tentoonstellen en verdedigen net zoals in de politiek. Wat zo leuk is aan het evenement is dat het compleet in het Engels is dus je moest alle dagen dat je er was in het Engels met elkaar communiceren en debatteren.

Ik had gekozen voor de comité BECA (beating cancer). Met de debatclub vetroken we om 7 uur s ‘ochtends van Rotterdam centraal naar Zeist. Eenmaal aangekomen en een plekje gevonden in de grootte zaal werd het evenement open verklaard en werd ik geleid om mijn comité genoten te ontmoeten waar ik het grootste deel van de aankomende 48 uur mee zou spenderen. Gelukkig waren ze allemaal heel aardig en begonnen we teambuilding. Na elkaar leuk leren te kennen begonnen we aan het brainstormen voor onze resolutie die we de volgende dag zouden moeten presenteren en verdedigen. Na veel moeite hadden we een resolutie gemaakt waar we allemaal super trots op waren.

Na dezelfde reis weer naar Zeist te maken was iedereen supernerveus over hoe de dag zou verlopen en of onze resolutie geaccepteerd zou worden. We werden in de grootte zaal per comité ingedeeld en begonnen we met de eerste resolutie van de dag. Na een paar resoluties Was ons comité aan de beurt. We begonnen met onze opening speech en opende de open debat rondes. Ik heb